Marek Grechuta

Świat wokół ciebie się zmienia, zmieniają się

pory roku.

Stopy twe więzi ziemia, a oczy magia obłoków.

Obłoków wiedza tajemna, obłoków fantasmagoria,

obłoków cudze spojrzenia, obłoków pewność ulotna.



Jak obłok wiedza tajemna, jak obłok

fantasmagoria,

jak obłok cudze spojrzenia, jak obłok pewność

ulotna.



Jak obłok, jak obłok

jak obłok, jak obłok



Jak obłok, jak obłok

jak obłok, jak obłok



Jesteś mieszkańcem ziemi, a uczysz się od obłoków.

Swojej niepewnej nadzieji, ulotnej jak pory roku.



Obłoków wiedza tajemna, obłoków fantasmagoria,

obłoków cudze spojrzenia, obłoków pewność ulotna.



Jak obłok wiedza tajemna, jak obłok

fantasmagoria,

jak obłok cudze spojrzenia, jak obłok pewność

ulotna.



Jak obłok, jak obłok

jak obłok, jak obłok



Jak obłok, jak obłok

jak obłok, jak obłok



Świat wokół ciebie się zmienia, przez ciebie

płynie niepokój.

Płyną chmury po niebie, pod białą flagą obłoków.



Obłoków wiedza tajemna, obłoków fantasmagoria,

obłoków cudze spojrzenia, obłoków pewność ulotna.



Jak obłok wiedza tajemna, jak obłok

fantasmagoria,

jak obłok cudze spojrzenia, jak obłok pewność

ulotna.



Jak obłok, jak obłok

jak obłok, jak obłok



Jak obłok, jak obłok

jak obłok, jak obłok