WykonawcyarrowQarrowQueen

Informacje o Queen


Queen – brytyjski zespół rockowy utworzony w 1970 w Londynie przez Briana May, Rogera Taylora i Freddiego Mercury'ego. Basista John Deacon dołączył do grupy rok później.Muzyka Queen odznacza się różnorodnością brzmienia, sprawiającą, że zespół trudno jest przypisać do konkretnego stylu. Większość utworów nosi cechy rocka i jego odmian (hard rock, glam rock, rock progresywny) oraz, w pewnym stopniu, muzyki pop. Charakterystyczną cechą zespołu są też wielowarstwowe aranżacje, harmonie wokalne oraz aktywny udział publiczności podczas koncertów.W 2001 grupaQueen – brytyjski zespół rockowy utworzony w 1970 w Londynie przez Briana May, Rogera Taylora i Freddiego Mercury'ego. Basista John Deacon dołączył do grupy rok później.Muzyka Queen odznacza się różnorodnością brzmienia, sprawiającą, że zespół trudno jest przypisać do konkretnego stylu. Większość utworów nosi cechy rocka i jego odmian (hard rock, glam rock, rock progresywny) oraz, w pewnym stopniu, muzyki pop. Charakterystyczną cechą zespołu są też wielowarstwowe aranżacje, harmonie wokalne oraz aktywny udział publiczności podczas koncertów.W 2001 grupa Queen została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame w USA, a 11 listopada 2004 do Hall of Fame w Wielkiej Brytanii. W 2007 Queen została wybrana najlepszą brytyjską grupą wszech czasów przez słuchaczy BBC Radio 2.Mimo śmierci Mercury'ego (24 listopada 1991) zespół nie rozwiązał się. Od 2004 do 2009 roku Brian May i Roger Taylor współpracowali z Paulem Rodgersem i działali pod szyldem Queen + Paul Rodgers. Rodgers nie był jednak formalnym członkiem Queen.John Richard Deacon (ur. 1951) jest najmłodszym członkiem zespołu i wstąpił do niego najpóźniej (1971). Z wykształcenia jest elektronikiem. Przed Deaconem zespół próbował współpracy z kilkoma basistami – Mike Grose (3 koncerty), Barry Mitchell (9 koncertów), Doug Bogie (2 koncerty). Pierwszy występ z Deaconem miał miejsce 2 lipca 1971. Brian May wspominał później: Czuliśmy, że jest on tym właściwym, chociaż był taki spokojny. Prawie wcale się do nas nie odzywał!.Deacon jest autorem takich utworów, jak "You're My Best Friend", "Spread Your Wings", "Another One Bites the Dust" czy "I Want to Break Free". Jest też konstruktorem wzmacniacza, którego Brian May używał przez cały okres swojej kariery muzycznej i używa do dziś – Deacy Amp. Współpracował gościnnie m.in. z Anitą Dobson, Cozym Powellem, Eltonem Johnem, a także przy solowych projektach pozostałych członków Queen. Po śmierci Mercury'ego coraz rzadziej brał udział w projektach związanych z Queen, w końcu wycofując się całkowicie z branży muzycznej po wydaniu Made in Heaven w 1995, zgodził się jednak na wspólne nagranie utworu "No-One But You" z pozostałymi członkami zespołu w 1997.Brian Harold May (ur. 1947) rozpoczął karierę muzyczną w wieku 15 lat, grając w lokalnych zespołach. Rok później rozpoczął wraz z ojcem budowę swojej własnej gitary, Red Special. W 1967 rozpoczął studia na wydziale fizyki w Imperial College w Londynie. Na uczelni poznał Tima Staffella i Rogera Taylora, z którymi założył zespół Smile. Grupa rozpadła się po wydaniu jednego singla, ale Staffell przed swoim odejściem poznał Maya i Taylora z Mercurym i ta trójka wkrótce potem założyła Queen.May jest autorem takich przebojów, jak "We Will Rock You", "The Show Must Go On", "I Want It All", "Who Wants to Live Forever", "Save Me". Po śmierci Mercury'ego poświęcił się karierze solowej, ale również w projekty związane z Queen (w tym prace nad albumem Made in Heaven), zaś w latach 2005 - 2008 występował wraz z Rogerem Taylorem i Paulem Rodgersem pod szyldem Queen + Paul Rodgers. Jest doktorem astronomii i komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego.Farrokh (Frederick) Bulsara (ur. 1946) był absolwentem studiów plastycznych w Ealing College of Art. Jednymi z jego pierwszych zespołów były: Sour Milk Sea i Wreckage. Później wraz z Mayem i Taylorem stworzył zespół Queen, zmieniając wkrótce potem nazwisko na Freddie Mercury. To on był pomysłodawcą nazwy, zaprojektował logo i wyznaczył kierunek artystyczny, w którym zespół miał się rozwijać.Był autorem takich utworów, jak "Killer Queen", "Bohemian Rhapsody", "We Are the Champions", "Crazy Little Thing Called Love". Oprócz występów z Queen prowadził również działalność solową, m.in. nagrywając album Mr. Bad Guy, a także współpracował z innymi artystami, w tym ze śpiewaczką operową Montserrat Caballé (album Barcelona). Pod koniec lat 80. zaraził się HIV. Pomimo choroby, pracował nad nowym materiałem Queen, dopóki był w stanie to robić. Zmarł 24 listopada 1991.Roger Meddows-Taylor (ur. 1949) początkowo zamierzał zostać gitarzystą, dopiero później zainteresował się perkusją. Studiował stomatologię, później przeniósł się na wydział biologiczny Imperial College. Odpowiedział na ogłoszenie Maya (poszukującego chętnych do współpracy w zespole) tuż po Staffellu.Wśród utworów, które napisał dla Queen, można wymienić: "Radio Ga Ga", "A Kind of Magic", "These Are the Days of Our Lives". Od 1981 nagrywał też solowe albumy, zaś w 1987 założył własny zespół, The Cross, w którym był wokalistą i gitarzystą (z repertuaru tej grupy pochodzi utwór "Heaven for Everyone", który później stał się znany w wykonaniu Queen). W latach 2005-2008, podobnie jak May, występował jako Queen + Paul Rodgers.W 1968 Brian May, wówczas student Imperial College w Londynie, skompletował skład zespołu Smile poprzez uczelnianą tablicę ogłoszeń. Głównym wokalistą i basistą został Tim Staffell, zaś perkusistą – Roger Taylor. Grupa grała głównie w pubach i college'ach.Smile podpisał jednorazową, niekorzystną umowę z wytwórnią Mercury Records. Efektem było wydanie singla "Earth", który jednak ukazał się tylko w Stanach Zjednoczonych (gdzie zespół był praktycznie nieznany), a jego premiery nie poprzedziła żadna promocja. Po komercyjnej porażce singla Staffell odszedł do zespołu Humpy Bong, natomiast May i Taylor wkrótce potem rozpoczęli współpracę ze współlokatorem Staffella – wokalistą, który później stał się znany pod nazwiskiem Freddie Mercury.Kilka utworów Smile zostało w późniejszym okresie nagranych ponownie przez Queen, w tym "Doin' All Right", umieszczony na albumie Queen.Zespół został założony w 1970 roku, gdy do Rogera Taylora i Briana Maya, wówczas członków rozpadającej się formacji Smile, dołączył Freddie Mercury. Czwartym stałym członkiem zespołu został w 1971 roku John Deacon. Zgodnie z pomysłem Mercury'ego, przyjęto nazwę Queen.Pierwszy występ Queen odbył się w czerwcu 1971 roku, pierwszym wykonanym utworem, zgodnie ze słowami Mercury'ego był "Stone Cold Crazy", zaś prace nad pierwszymi nagraniami studyjnymi rozpoczęły się w 1972, gdy zespół otrzymał propozycję przetestowania wyposażenia nowego studia De Lane Lea. Powstałe wtedy wersje demo utworów nie zainteresowały żadnej wytwórni, ale pracownicy studia – Roy Thomas Baker i John Anthony – namówili swoich szefów do współpracy z zespołem.Mimo że Queen mógł korzystać ze studia tylko wtedy, gdy nie pracował w nim żaden inny zespół, udało się przygotować materiał na pierwszy album i podpisać umowę z przedstawicielami EMI. 9 kwietnia 1973 odbył się pokazowy koncert w The Marquee w Londynie. Na tym i na wcześniejszych koncertach zespół wykonywał niewiele własnych kompozycji, preferując znane utwory innych artystów, w tym "Jailhouse Rock", "Be-Bop-A-Lula" czy "Big Spender". W czerwcu, pod nazwą Larry Lurex, członkowie Queen nagrali eksperymentalny singiel, zawierający dwa utwory: "I Can Hear Music" (oryginalnie wykonywany przez The Beach Boys) oraz "Goin' Back" (autorstwa Gerry'ego Goffina i Carole King, oryginalnie wykonywany przez Dusty Springfield).Debiutancki singiel Queen, "Keep Yourself Alive" ukazał się w lipcu 1973, a wkrótce potem został wydany pierwszy album, zatytułowany po prostu Queen. Zespół ruszył też w trasę koncertową (Queen Tour) jako support dla Mott The Hoople.Zanim zdecydowano się na nazwę Queen II, zespół rozważał kilka innych pomysłów, w tym Over the Top. Po raz pierwszy od swojego powstania zespół mógł korzystać ze studia nagraniowego w dowolnej porze, jednak kryzys naftowy 1973 roku i związane z nim, wprowadzone przez brytyjski rząd ograniczenia zużycia energii doprowadziły do opóźnienia nagrań. Pomysł na okładkę został zainspirowany, jak twierdził Mercury, fotografią Marleny Dietrich, a zrealizowany przez Micka Rocka – zdjęcie to stało się później słynne, gdy zespół "ożywił" je w teledysku do "Bohemian Rhapsody". W oryginalnym wydaniu płyta była podzielona na stronę Białą i Czarną, zamiast standardowego podziału na strony A i B. Na stronie Białej znalazły się kompozycje Maya i Taylora, a na Czarnej – Mercury'ego. Album był promowany przez singiel "Seven Seas of Rhye" – rozwinięcie instrumentalnego utworu o tym samym tytule z pierwszej płyty.Trasa koncertowa Queen II Tour rozpoczęła się w marcu 1974. Zespół tym razem był główną gwiazdą koncertów, z których jeden odbył się w Rainbow Theatre. Niektóre z wykonywanych na żywo utworów ("Procession", "Father to Son", "Ogre Battle") były grane już w 1973 podczas pierwszych zagranicznych występów grupy: w Niemczech, Luksemburgu oraz na Sunbury Music Festival w Melbourne. Natomiast skróconą wersję "The March of the Black Queen" włączono dopiero później do programu trasy Sheer Heart Attack Tour. Podczas drugiego etapu trasy Queen II Tour, który miał miejsce w Stanach Zjednoczonych, zespół ponownie towarzyszył Mott The Hoople.Punktem zwrotnym kariery Queen był singiel "Killer Queen" (napisany, jak twierdził Mercury, w jedną noc), promujący następny album, Sheer Heart Attack. Od tej pory popularność zespołu rosła gwałtownie, zwłaszcza w Japonii, gdzie nowy album trafił na pierwsze miejsce w zestawieniach. Sheer Heart Attack stanowił przełom w muzycznym stylu Queen – wcześniejsze albumy miały wyraźne cechy rocka progresywnego, tutaj mamy do czynienia z muzyką lżejszą i łatwiejszą w odbiorze. Trend ten stał się jeszcze wyraźniejszy na następnym albumie. Jeden z koncertów Queen w Rainbow Theatre w Londynie został zarejestrowany na kasecie wideo, wydanej później pod tytułem Live at the Rainbow.W roku 1975 Queen ruszył w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych i Japonii. W sierpniu zespół zerwał kontrakt z firmą Trident, skarżąc się na zbyt niskie udziały w zyskach. Nowym menedżerem zespołu został John Reid, znany do tej pory ze współpracy z Eltonem Johnem. W tym samym roku Queen nagrał i opublikował album A Night at the Opera. Nowe dzieło zespołu charakteryzowała jeszcze większa różnorodność stylów muzycznych oraz eksperymentów z różnymi technikami nagrywania. Przyniosło też zespołowi długo oczekiwany sukces komercyjny – również w rodzimej Wielkiej Brytanii, gdzie singiel "Bohemian Rhapsody" trafił wreszcie na 1. miejsce list przebojów i pozostał na nim przez 9 tygodni. Do "Bohemian Rhapsody" nakręcono też pierwszy na świecie teledysk promocyjny – powstał on w cztery godziny i kosztował 4,5 tysiąca funtów.W lipcu 1976 rozpoczęły się sesje nagraniowe do albumu A Day at the Races. Tym razem zespół sam zajął się produkcją, gdyż Roy Thomas Baker, z którym członkowie Queen nagrywali A Night at the Opera, postanowił zakończyć współpracę z muzykami. Na wrześniowym występie Queen w Hyde Parku w Londynie pojawiło się 150 tysięcy fanów. W listopadzie zakończyły się nagrania do A Day at the Races, a jednocześnie ukazał się w sklepach singiel "Somebody to Love" / "White Man". Sam album zadebiutował w grudniu. Okładka, utrzymana w kolorystyce odwrotnej niż poprzedni album oraz nawiązujący do tego ostatniego tytuł (będący zarazem tytułem filmu braci Marx) mogą sugerować, że jest to kontynuacja A Night at the Opera. Najbardziej znane przeboje z tego albumu to zainspirowany stylem gospel utwór "Somebody to Love" oraz hardrockowy "Tie Your Mother Down" – utwór, który od tej pory stał się żelaznym punktem koncertów.News of the World, który ukazał się w 1977, wziął swą nazwę od brytyjskiego tabloidu. Nagrany został między lipcem a wrześniem tego samego roku, w przerwie między trasami A Day at the Races Tour (zakończoną w czerwcu) i promującą nowy album News of the World Tour (rozpoczętą w listopadzie). Album różnił się od wcześniejszych dwukrotnie krótszą sesją nagraniową, co zaowocowało surowszym brzmieniem, zwłaszcza w zarejestrowanej w pierwszym podejściu kompozycji Maya, "Sleeping on the Sidewalk". W dwóch utworach – "Fight from the Inside" i "Sheer Heart Attack" – Roger Taylor, oprócz perkusji, zagrał również na gitarze rytmicznej i basowej, a w tym drugim był również głównym wokalistą.Album odniósł sukces na całym świecie, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, gdzie uzyskał status poczwórnej platynowej płyty, podczas gdy w Wielkiej Brytanii – podwójnej platynowej płyty. Prawie wszystkie utwory z News of the World były wykonywane na żywo (jedyne wyjątki to "All Dead, All Dead", "Who Needs You" oraz "Fight from the Inside"), natomiast dwa z nich "We Will Rock You" i "We Are the Champions" grane były odtąd na każdym koncercie zespołu. Ta ostatnia para została też wydana na singlu (tzw. podwójna strona A), stając się przebojami, często odtwarzanymi (a nawet śpiewanymi przez kibiców) na dużych imprezach sportowych.W roku 1978 ukazał się album Jazz. Wbrew nazwie, zachował on rockowe brzmienie z charakterystyczną dla zespołu różnorodnością kompozycji. W produkcji pomagał zespołowi Roy Thomas Baker. Krytycy, jak Mitchell Cohen z miesięcznika Creem, nie potrafili zrozumieć, dlaczego album o takim tytule nie ma nic wspólnego z jazzem. Z kolei magazyn Rolling Stone określił zespół mianem aroganckiego, otwierający utwór "Mustapha" nazwał parodią wrzasku muezzina, "Let Me Entertain You" – bezwstydnym (jest w nim wers o sprzedawaniu swojego ciała na scenie), zaś "Fat Bottomed Girls" oskarżył o propagowanie seksizmu. Zespół podsycił kontrowersje, nagrywając na stadionie Wembley teledysk, w którym kilkadziesiąt nagich kobiet ściga się na rowerach. Został on wykorzystany do promocji podwójnego singla "Fat Bottomed Girls / Bicycle Race". Mimo opinii krytyków, album osiągnął status złotej płyty, podobnie jak "Fat Bottomed Girls / Bicycle Race", podczas gdy singiel "Don't Stop Me Now" zdobył status srebrnej płyty.Rok 1979 był pierwszym od momentu debiutu, w którym Queen nie wydał nowego albumu studyjnego. Za to przez większość pierwszej połowy roku trwała trasa koncertowa (Jazz Tour), z której wybrane występy (etap europejski) zostały utrwalone na wideo i wydane w postaci koncertowego albumu Live Killers. Wzbudził on pewne kontrowersje ze względu na niską jakość techniczną nagrań, jak również fakt, że znalazło się wśród nich koncertowe wykonanie "Bohemian Rhapsody", którego większa część była odtworzona z taśmy. W tym okresie grupa zmieniła swój sceniczny image, rezygnując z kostiumów w stylu glam i zastępując je skórzanymi kurtkami i dżinsami. Zatrudniono Macka (dotychczasowego inżyniera) jako współproducenta, a ponieważ równocześnie John Reid zrezygnował z funkcji menedżera, zespół postanowił od tej pory samodzielnie zajmować się sprawami biznesowymi (szczególnie utalentowany w tej dziedzinie okazał się John Deacon). W październiku ukazał się singiel "Crazy Little Thing Called Love", zwiastujący nowy album studyjny. Pod koniec roku rozpoczęła się krótka trasa koncertowa Crazy Tour. Zyski z ostatniego koncertu tej trasy, który odbył się 26 grudnia 1979 w Hammersmith Odeon w Londynie, zostały przeznaczone na rzecz narodu Kampuczy. Występ ten został sfilmowany.Album The Game miał swoją premierę w 1980. Jest to pierwszy album Queen, na którym wykorzystano syntezatory – na razie oszczędnie, w zaledwie trzech utworach. Nagrania miały miejsce w czerwcu i lipcu 1979, kiedy powstały cztery utwory, w tym "Crazy Little Thing Called Love", oraz między lutym i majem 1980. Wszystkie sesje odbyły się w studiu Musicland w Monachium, mimo iż zespół był już wtedy właścicielem Mountain Studios w Montreux.Utwór "Another One Bites the Dust", wydany również na singlu, okazał się ogólnoświatowym przebojem, ale największy sukces odniósł w Stanach Zjednoczonych, gdzie zdobył 1. miejsce na listach przebojów – po raz pierwszy w historii utworów Queen wydanych w tym kraju. Autorem "Another One Bites the Dust" jest John Deacon, który charakterystyczną linię basu oparł na stylu spopularyzowanym przez amerykańską grupę Chic. Powodzenie tego utworu zapewniło muzyce zespołu obecność w środowiskach, kojarzonych raczej z "czarnym" funkiem.9 grudnia 1980, podczas koncertu na Wembley Queen wykonał utwór Johna Lennona, który dzień wcześniej zginął zastrzelony przez psychopatę.W roku 1981 Queen koncertował, jako pierwszy znany zespół rockowy, w Ameryce Południowej. Pierwszy z występów w Argentynie i Brazylii w ramach trasy "Gluttons for Punishment" przyciągnął ponad 500 000 fanów, a koszty koncertów wyniosły 25 tysięcy funtów dziennie. Zespół był krytykowany za tę trasę – wówczas w Argentynie władzę sprawowała junta, która kilka miesięcy później doprowadziła do wojny o Falklandy. Muzycy byli jednak zadowoleni z gorącego przyjęcia przez fanów i zignorowali te opinie, deklarując apolityczność. Roger Taylor powiedział później: Nie graliśmy dla rządu, graliśmy dla mnóstwa zwykłych Argentyńczyków, oraz: W Argentynie byliśmy zespołem numer jeden, gdy wybuchła ta głupia wojna i było nam tam wspaniale. To tylko dowodzi, jak niezwykle uniwersalna i ponadnarodowa jest muzyka.W tym samym roku ukazał się pierwszy album kompilacyjny Queen – Greatest Hits. Równocześnie wydano Greatest Flix (kompilację teledysków) oraz Greatest Pix – książkę z artykułami o zespole oraz ze zdjęciami. W lipcu, podczas spontanicznych prób z Davidem Bowie (w ramach sesji nagraniowych do nowego albumu Queen) powstało nagranie "Under Pressure". Roger Taylor wydał natomiast swój pierwszy solowy album, Fun in Space.Album Hot Space, wydany w 1982 i utrzymany w stylu funk, spotkał się z niezbyt entuzjastycznym przyjęciem fanów, kojarzących Queen wyłącznie z rockiem (Taylor: Uświadomiliśmy sobie, że nie był on tym, czego oczekiwała i spodziewała się po nas nasza publiczność). Największą popularność zdobyły utwory niepasujące do tego nowego stylu – "Under Pressure", "Las palabras de amor" czy "Put Out the Fire". W tym samym czasie Freddie Mercury wziął udział w nagraniach z Michaelem Jacksonem, w rezultacie których powstało kilka utworów (dotychczas nie opublikowanych). Mercury powiedział o nich: Chciałbym kiedyś wydać coś firmowanego przez Michaela i mnie, bo wspaniale się z nim pracuje. Niewiele brakowało, a wziąłbym udział w nagraniu "Thrillera"! Pomyśleć tylko o tantiemach, które mnie ominęły.Po zakończeniu wyczerpującej trasy Hot Space Tour, Queen postanowił nie występować na żywo w 1983 roku. Zespół był bliski rozwiązania ze względu na narastające konflikty wewnętrzne. May: Nie chcieliśmy rozwiązywać zespołu, czuliśmy bowiem, że byłby to wielki błąd. Talent pojedynczych muzyków nie ma znaczenia, zespół to coś więcej niż jego poszczególni członkowie. Mercury: Nie, nie było mowy o rozwiązaniu zespołu. Byliśmy na to za starzy. Czy możecie sobie wyobrazić założenie nowej grupy, gdy dobiega się czterdziestki?. Zamiast tego członkowie zespołu pracowali nad swoimi solowymi projektami. May wspólnie m.in. z Eddiem Van Halenem i Alanem Gratzerem (REO Speedwagon) nagrał album Star Fleet Project, Deacon wystąpił gościnnie na trasie koncertowej grupy Status Quo, a Taylor wydał swój drugi album solowy, zatytułowany Strange Frontier.W 1984 ukazał się album The Works, promowany przez takie single, jak "Radio Ga Ga" (wydany miesiąc wcześniej) czy "I Want to Break Free". Stanowił on powrót do tradycyjnego brzmienia Queen po eksperymencie, jakim był Hot Space, jednak zespół nie zrezygnował całkowicie z syntezatorów. Prace nad albumem rozpoczęły się w sierpniu 1983 w studiach Record Plant w Los Angeles (pierwsze nagrania Queen poza Europą), zaś zakończyły się w styczniu 1984 w Musicland Studios w Niemczech. Produkcją zajmował się sam zespół (z pomocą Macka), podobnie jak projektem okładki, na której znalazły się zdjęcia autorstwa George'a Hurrella.W sierpniu zespół ruszył w trasę The Works Tour, która trwała aż do maja 1985 i była jedną z najdłuższych w historii zespołu. Wykorzystano w niej nowy zestaw świateł o większej mocy, niż dotychczas używane przez zespół, zaś głównymi elementami scenografii były dwa koła zębate wielkich rozmiarów oraz kurtyna z wizerunkiem wieżowców (nawiązanie do teledysku singla "Radio Ga Ga", w którym pojawiają się fragmenty filmu Metropolis). Grupa prezentowała publiczności wszystkie utwory z nowego albumu, wyjątkiem były jedynie kompozycje "Man on the Prowl" i "Keep Passing the Open Windows" (utwór "Machines" odtwarzano na początku koncertów z taśmy). W programie trasy znalazły się występy w Sun City w Afryce Południowej, za które zespół został skrytykowany ze względu na politykę apartheidu, prowadzoną przez władze RPA. Zespół zdementował pogłoski, jakoby ich występy miały cokolwiek wspólnego z polityką – Brian May stwierdził: Zawsze opowiadaliśmy się zdecydowanie przeciwko apartheidowi i temu, co się z nim wiąże, ale z drugiej strony poczuliśmy, że udało nam się zbudować pewien pomost pomiędzy żyjącymi tam rasami. W listopadzie ukazał się świąteczny singiel "Thank God It's Christmas".W styczniu 1985 Queen wziął udział w festiwalu Rock in Rio. Był to pierwszy występ Queen w Ameryce Południowej od 1981 roku. W kwietniu Freddie Mercury wydał swój pierwszy solowy album, Mr. Bad Guy. Na rynku ukazała się gitara BBM-1 firmy Guild, wzorowana na Red Special. Brian May wziął udział w jej promocji na targach muzycznych. 13 lipca zespół wystąpił na Live Aid, gdzie wykonał "Bohemian Rhapsody", "Radio Ga Ga", "Crazy Little Thing Called Love", "We Will Rock You", "We Are the Champions" i "Hammer to Fall". Udział w Live Aid zaproponował Spike Edney, który często występował z Queen na koncertach jako keyboardzista. W tym samym roku ukazał się singiel "One Vision". W prasie pojawiła się informacja, że utwór został zainspirowany występem na Live Aid, jednak Brian May w imieniu zespołu zdecydowanie temu zaprzeczył. Został również wydany zestaw The Complete Works, zawierający wszystkie wydane do tej pory albumy Queen, a dodatkowo także niepublikowany do tej pory materiał, w tym przede wszystkim singiel świąteczny "Thank God It's Christmas".W 1986 roku zespół nagrał i wydał album A Kind of Magic. Większość utworów została napisana dla filmu Nieśmiertelny, chociaż na albumie zostały zamieszczone alternatywne ich wersje. Reżyser filmu, Russel Mulcahy, stwierdził, że Queen był jedynym zespołem na świecie, który mógł stworzyć tę ścieżkę dźwiękową. Oprócz utworów ze ścieżki dźwiękowej, w tym tytułowego "A Kind of Magic" oraz "Who Wants to Live Forever", album zawiera też nagrany wcześniej "One Vision" oraz "Friends Will Be Friends" (żaden z tych dwóch nie pojawił się w filmie). Mulcahy nakręcił później teledysk do "A Kind of Magic" oraz "Princes of the Universe" – w tym ostatnim wystąpił Christopher Lambert, grający główną rolę w Nieśmiertelnym.25 kwietnia odbył się zjazd Międzynarodowego Fanklubu Queen, na którym pojawiło się ponad 1000 osób. W czerwcu zespół ruszył w swoją największą (i zarazem ostatnią), trwającą 8 tygodni trasę koncertową, Magic Tour. W programie trasy znalazły się dwa występy na stadionie Wembley (początkowo planowano tylko jeden koncert na tym stadionie, lecz po tym, jak dystrybuowane wyłącznie drogą pocztową bilety zostały błyskawicznie sprzedane, zdecydowano się poszerzyć program o drugi koncert). 9 sierpnia 1986 odbył się koncert w parku Knebworth – największy występ zespołu na terenie Wielkiej Brytanii (150-tysięczna publiczność, scena o powierzchni 560 m², 180 kolumn głośnikowych, system nagłaśniający o mocy pół miliona watów) i zarazem ostatni koncert w historii Queen. W roli supportu zagrała, podobnie jak miesiąc wcześniej na Wembley, grupa Status Quo, a także Big Country.W grudniu 1986 ukazał się album koncertowy Live Magic, zawierający utwory zarejestrowane podczas tej trasy. Sam zespół natomiast po wyczerpującej trasie koncertowej postanowił tymczasowo zawiesić działalność. W tym czasie trwały prace nad solowymi projektami muzyków. Roger Taylor sformował własny zespół, The Cross, w którym był wokalistą i grał na gitarze rytmicznej. Freddie Mercury nagrał własną wersję utworu "The Great Pretender", która została wydana jako singiel w 1987 i okazała się największym sukcesem solowym wokalisty. W 1988 do sprzedaży trafił album Barcelona, na którym Mercury śpiewa w duecie z Montserrat Caballé. Wokalista Queen wystąpił również gościnnie na singlu "Heaven for Everyone" grupy The Cross. W listopadzie wydano 12 singli Queen z wcześniejszych lat na 3-calowych płytach kompaktowych, z których każda zawierała (oprócz utworów ze stron A i B winylowych odpowiedników) po jednym dodatkowym utworze.Nagrania do nowego albumu Queen rozpoczęły się w styczniu 1988 roku i zakończyły się rok później. 22 maja 1989 miała miejsce premiera albumu The Miracle. Był on promowany aż przez pięć singli: "I Want It All", "Breakthru", "The Miracle", "The Invisible Man" i "Scandal" (każdy z towarzyszącym teledyskiem). Pierwszy z nich ukazał się 2 maja, pozostałe już po wydaniu The Miracle. Począwszy od tego albumu, zespół podpisywał się pod utworami wspólnie, zamiast wymieniać nazwisko głównego autora. Jak wyjaśnił May: Chcieliśmy nagrać prawdziwie demokratyczny album i każdy z nas zaangażował się w proces pisania utworów. Stworzyliśmy poczucie prawdziwej jedności, bez żadnych egoistycznych ciągotek. W sierpniu ukazała się wideokaseta Rare Live, zawierająca rzadko wykonywane, koncertowe wersje utworów Queen, w tym pierwszą rejestrację wideo zespołu z 1973. W grudniu wydano album Queen at the Beeb z ośmioma utworami nagranymi dla programu BBC Radio One, "Sounds of the Seventies" w 1973. Zespół zdecydowanie zaprzeczył pogłoskom o złym stanie zdrowia Mercury'ego i jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia rozpoczął nagrania do następnego albumu.Wycofanie się Mercury'ego z życia publicznego w 1988 szybko zostało zauważone przez prasę. Zaczęły się rozchodzić pogłoski, że wokalista Queen poważnie choruje. Przybrały one na sile po występie Queen na ceremonii rozdania Brit Awards za wkład w rozwój brytyjskiego przemysłu muzycznego (18 lutego 1990). Mimo rzeczywiście pogarszającego się stanu zdrowia, Mercury kontynuował pracę nad kolejnymi nagraniami z zespołem.W listopadzie nieznany wcześniej raper Vanilla Ice zdobył szczyt brytyjskiej listy przebojów utworem "Ice Ice Baby", opartym na wykorzystanym bez zgody zespołu riffie z "Under Pressure". Pomyślałem, że może i jest to interesujące – ocenił Brian May – ale nikt tego nie kupi, bo to prawdziwe dziadostwo. W grudniu ukazał się album Queen at Wembley, zawierający nagranie koncertu z 1986.Na początku 1991 ukazał się album Innuendo. Utrzymany był w znacznie poważniejszym tonie niż wcześniejsze albumy. Osiągnął natychmiastowy sukces komercyjny, docierając do 1. miejsca brytyjskiej listy przebojów po 12 dniach. W trzech teledyskach, nakręconych do utworów wydanych jako single ("Headlong", "I'm Going Slightly Mad", "These Are the Days of Our Lives", wystąpił jeszcze Freddie Mercury – wyraźnie wychudzony, z ostrym makijażem, mającym ukryć skutki choroby. Pozostałe teledyski ("Innuendo", "The Show Must Go On") zostały zmontowane ze starszych materiałów filmowych. W październiku ukazał się drugi album kompilacyjny, Greatest Hits II.23 listopada 1991 Freddie Mercury podał do publicznej wiadomości, za pośrednictwem Press Association, oświadczenie o swojej chorobie. Nieco ponad 24 godziny później umarł w swoim domu w Kensington w Londynie.Krótko po śmierci Mercury'ego został wydany specjalny singiel – "Bohemian Rhapsody" / "These Are the Days of Our Lives". Przychód ze sprzedaży płyty (około 1 miliona funtów) został przeznaczony na walkę z AIDS.12 lutego 1992 May i Taylor w imieniu zespołu odebrali kolejną nagrodę Brit Awards, tym razem za singiel roku ("These Are the Days of Our Lives"). 20 kwietnia na stadionie Wembley w Londynie odbył się koncert poświęcony pamięci Freddiego Mercury'ego. Oprócz pozostałych członków Queen, wystąpili na nim: Def Leppard, Lisa Stansfield, Elton John, David Bowie, Robert Plant, Tony Iommi, Annie Lennox, Guns N' Roses, Extreme, Roger Daltrey, George Michael, Ian Hunter, Mick Ronson, Zucchero, Metallica, Liza Minnelli, Elizabeth Taylor, Spinal Tap.W 1995 ukazał się ostatni album studyjny Queen, Made in Heaven. Zawiera ostatnie nagrania zespołu z 1991 roku, a także wcześniejsze, opracowane na nowo solowe utwory członków zespołu i utwory odrzucone z poprzednich albumów.W marcu 1996 Roger Taylor i Brian May przybyli do Polski w celu odebrania nagrody Fryderyki 1995 w kategorii "najlepszy album zagraniczny" (za album Made in Heaven). Uroczystość odbyła się w Teatrze Polskim 19 marca.W 1997 powstał ostatni utwór pod szyldem Queen – "No-One But You", dedykowany Freddiemu Mercury'emu. Został on później zamieszczony na kompilacyjnym albumie Queen Rocks. Po nagraniu tego utworu John Deacon wycofał się z życia publicznego, natomiast pozostali członkowie zespołu (Brian May i Roger Taylor) postanowili kontynuować działalność jako "Queen +" (z innymi muzykami, oficjalnie niebędącymi członkami Queen).W 1998 Brian May odbył trasę koncertową, promując swój solowy album Another World, zaś rok później Roger Taylor wyruszył w trasę promującą album Electric Fire. 25 listopada Roger Taylor i Brian May wystąpili na jednej scenie z Foo Fighters, wykonując "We Will Rock You" i "Now I'm Here".W 2000 9 lipca w londyńskim Hyde Parku odbył się koncert Party at the Park z udziałem Maya i Taylora. 18 listopada Brian May poślubił swoją długoletnią partnerkę, aktorkę Anitę Dobson.19 marca 2001 Brian May i Roger Taylor reprezentowali zespół w trakcie wprowadzania do Rock and Roll Hall of Fame w Nowym Jorku. W imieniu Mercury'ego certyfikat odebrała jego matka – Jer Bulsara. Wprowadzenia Queen dokonali muzycy Foo Fighters, później odbył się ich wspólny występ. Tego samego roku w Japonii ukazało się wznowienie albumów Queen z 24-bitowym remasteringiem. W listopadzie ukazała się pierwsza płyta DVD-Audio zespołu, A Night at the Opera. W 10-tą rocznicę śmierci Mercury'ego odbył się koncert ku jego pamięci w londyńskim klubie Ocean. Organizatorem koncertu był Międzynarodowy Fanklub Queen, wystąpili na nim: SAS Band, Bruce Dickinson oraz Brian May i Roger Taylor.W styczniu 2002 do nagrody Grammy nominowany został film dokumentalny o wokaliście Queen – The Untold Story. Również w styczniu, w Stanach Zjednoczonych, na koncertach Foo Fighters występował Brian May. W Londynie na specjalnym przedstawieniu musicalu Taboo Boya George'a wystąpili Brain May, Roger Taylor i Jim Beach. Zyski ze spektaklu przekazano na The Mercury Phoenix Trust i Child Welfare Society. W marcu Brian May zagrał na weselu Lizzy Minelli dwa utwory Queen: "We Are the Champions" i "Tie Your Mother Down".Od 14 maja 2002 w Londynie jest wystawiany musical We Will Rock You, bazujący na przebojach zespołu. Po sukcesie przedstawienia swoich wersji musicalu doczekały się: Hiszpania, Rosja, Niemcy, RPA, Australia, Japonia, Stany Zjednoczone, Szwajcaria oraz Kanada. Producentem musicalu, wraz z muzykami Queen, jest aktor Robert De Niro. 30 kwietnia w ramach obchodów urodzin królowej Holandii odbył się koncert Queensday w Amsterdamie. 13 maja ukazała się płyta DVD z zapisem koncertu The Freddie Mercury Tribute Concert z 20 kwietnia 1992. 3 czerwca w ramach obchodów 50-lecia panowania królowej Elżbiety II odbył się koncert Party at the Palace. Miejscem koncertu był Pałac Buckingham i jego okolice. Na scenie zagrało wielu muzyków, w tym Brian May i Roger Taylor, którzy wystąpili jako Queen wraz z gośćmi (aktorami z musicalu We Will Rock You). Koncert rozpoczął Brian May, odgrywając hymn brytyjski na dachu pałacu. W październiku Taylor i May wykonali odciski swoich dłoni na Hollywood Walk of Fame w Los Angeles. Gwieździe Queen nadano numer 2207. Po uroczystości odbył się koncert z udziałem Nuno Bettencourta, Patti Russo, Jeff Scott Soto, Freda Mandela, Steve'a Vai i Carmine Appice. W listopadzie w Londynie odbyła się światowa premiera Queen Symphony z udziałem dwójki muzyków Queen i Jer Bulsary – matki Freddiego Mercury'ego. Symfonię wykonywała Royal Philharmonic Orchestra pod batutą Tolga Kashifa.W lutym 2003 May i Taylor zapowiedzieli hiszpańską wersje musicalu We Will Rock You, zaś w marcu – wersję australijską. 27 maja muzycy, ponownie jako Queen, wystąpili w Modenie na koncercie Pavarotti & Friends. Luciano Pavarotti wykonał wraz z zespołem utwór "Too Much Love Will Kill You" (po włosku). 15 czerwca odsłonięto na teatrze Dominion w Londynie 8 metrową figurę wokalisty Queen. W czerwcu Brian May i Roger Taylor wraz z Neilem Murrayem, Mikiem Dixonem i Kerry Ellis nagrali ponownie "No-One But You". 26 września w Rzymie Brian May i Roger Taylor wraz z Beyonce, Britney i Pink wzięli udział w kręceniu reklamy Pepsi-Coli z wykorzystaniem utworu "We Will Rock You".29 listopada 2003 Brian May i Roger Taylor jako Queen zagrali w Kapsztadzie w ramach koncertu fundacji Nelsona Mandeli – 46664. Muzyków Queen wspierali: Dave Stewart, Andrea Corr, Chris Thompson, Zucchero, Anastacia, Beyonce. Podczas występu miały premierę nowe utwory: "Say It's Not True", "Invincible Hope", "46664 – The Call" i "Amandla"; teksty wymienionych utworów dotyczą głównie AIDS. Na DVD ukazał się zestaw filmów Made In Heaven – The Films, do wersji VHS z 1996 roku dodano reklamę musicalu We Will Rock You.W lutym 2004 Brian May i Roger Taylor wystąpili w MTV Russia, promując rosyjską wersję musicalu We Will Rock You. We wrześniu odbyła się z ich udziałem premiera musicalu w Las Vegas. 24 września Brian May wziął udział w koncercie urodzinowym Fender Stratocaster. Tam też wystąpił na jednej scenie z Paulem Rodgersem i pojawił się pomysł powrotu Queen na scenę muzyczną z Rodgersem w roli wokalisty. 29 października w Niemczech w wywiadzie padła pierwsza zapowiedź trasy koncertowej z Paulem Rodgersem. 11 listopada zespół Queen został wprowadzony do UK Music Hall Of Fame. 11 grudnia muzycy oficjalnie potwierdzili fakt wyruszenia w trasę koncertową w następnym roku. Brian May publicznie ogłosił reaktywację zespołu pod nazwą Queen + Paul Rodgers, dla zaznaczenia faktu, że wokalista Paul Rodgers (wcześniej śpiewający w Free i Bad Company) nie zamierza zastąpić Mercury'ego.12 stycznia 2005 odbyło się tysięczne przedstawienie musicalu We Will Rock You w Londynie, z udziałem muzyków Queen. Pierwszy koncert Queen + Paul Rodgers odbył się zaś 28 marca w Brixton Academy w Londynie i był przeznaczony tylko dla członków fanklubu Queen i osób z oficjalnego forum zespołu. Następnie grupa Queen + Paul Rodgers wyruszyła w trasę koncertową z basistą Dannym Mirandą, drugim gitarzystą Jamiem Moses i klawiszowcem Spikiem Edneyem. Kontrowersje wzbudził koncert w Rzymie 4 kwietnia (w dwa dni po śmierci Jana Pawła II, podczas żałoby narodowej ogłoszonej we Włoszech). Artyści nie zgodzili się jednak na odwołanie koncertu. Koncerty trasy Queen on Tour odbywały się we Francji, Hiszpanii, Włoszech, Austrii, Czechach, Niemczech, Węgrzech, Szwecji, Holandii, Belgii i Wielkiej Brytanii. Koncert z 9 maja w Sheffield został sfilmowany i wydany na DVD.Kolejnym etapem trasy były koncerty na otwartych arenach: stadionach i parkach. Koncert z 8 lipca 2005 w Hyde Parku został przeniesiony na 14 lipca w wyniku zamachów w Londynie z 7 lipca 2005. Zespół oddał hołd ratownikom w trakcie koncertu w Hyde Parku. Następnie odbyły się koncerty w USA i Japonii w październiku i listopadzie. Jeden z koncertów w Tokio został nagrany w celu wydania na DVD. W czerwcu po raz kolejny Brian May wspiera akcję 46664, biorąc udział w koncercie w norweskim Tromsø. W sierpniu Roger Taylor w imieniu zespołu odbiera nagrodę Greatest Driving Song Trophy dla utworu "Don't Stop Me Now", przyznaną przez widzów programu Top Gear.W marcu i kwietniu 2006 Queen + Paul Rodgers dali łącznie 23 koncerty w USA i Kanadzie.25 maja 2006 zespół Queen otrzymał nagrodę VH1 Rock Honors, gala z uroczystości została pokazana w amerykańskiej wersji VH1 30 maja 2006. Queen wystąpił z Paulem Rodgersem i Foo Fighters.Najnowszym wydawnictwem Queen jest wydany na DVD i CD album Queen Rock Montreal, zapis koncertu z listopada 1981 roku. Po raz pierwszy wydawnictwo sygnowane nazwą Queen pojawiło się również w standardzie Blu-ray.30 listopada 2007 ukazał się darmowy singel Queen + Paul Rodgers z utworem "Say It's Not True". Utwór został napisany w 2003 roku przez Rogera Taylora, a ponownie nagrany i wydany z okazji Światowego Dnia AIDS.4 kwietnia 2008 w programie Al Murray's Happy Hour odbyła się premiera utworu "C-lebrity" z nadchodzącego nowego albumu Queen + Paul Rodgers.27 czerwca 2008 Queen + Paul Rodgers zagrali na koncercie urodzinowym dla Nelsona Mandeli w londyńskim Hyde Parku.15 września 2008 odbyła się premiera pierwszego studyjnego albumu Queen + Paul Rodgers pod tytułem The Cosmos Rocks. Jesienią odbyła się trasa koncertowa The Cosmos Rocks Tour obejmująca Europę, Bliski Wschód i Amerykę Południową.20 września 2008 miał się odbyć koncert w Gdańsku, został on jednak odwołany związku z problemami ze sponsorem.W maju 2009 Roger Taylor i Brian May wystąpili w finale Amerykańskiego Idola. Również w maju 2009 została zakończona działalność Queen + Paul Rodgers.W 2009 Brian May wystąpił na musicalach We Will Rock You w Londynie, w Manchesterze (premiera), w Sunderland, w Birmingham, w Bristolu, w Edynburgu, w Stuttgarcie (rocznicowe przedstawienie) i w Mediolanie (premiera). 1 listopada 2009 wziął udział w koncercie grupy Woman.16 listopada 2009 ukazała się kolekcja 20 największych przebojów grupy pt.: Absolute Greatest.W styczniu 2010 Brian May wystąpił na ostatnim przedstawieniu musicalu We Will Rock You w Irlandii.W maju 2010 Brian May i Roger Taylor wzięli udział w rocznicowym przedstawieniu musicalu We Will Rock You oraz w koncercie zespołu Taylor Hawkins & the Coattail Riders w Londynie.We wrześniu 2010 Brian May wystąpił na muzycznej premierze musicalu We Will Rock You w Holandii i ostatnim przedstawieniu w Londynie oraz na koncercie z Kerry Ellis w Hyde Parku w Londynie.Zespół stworzył dwie kompletne ścieżki dźwiękowe. W 1980 nagrał muzykę do filmu Flash Gordon (została wydana na albumie Flash Gordon, natomiast w 1986 nagrał specjalnie na potrzeby filmu Nieśmiertelny album A Kind of Magic, jednak nie wszystkie utwory wykorzystane w filmie znalazły się na tym albumie ("Hammer to Fall" wydano na wcześniejszym albumie, a utwór "Theme from New York, New York" z filmu New York, New York w wykonaniu Queen nie został nigdy wydany).Zespół zamierzał stworzyć muzykę do filmu Hotel New Hampshire, jednak plany te zostały zarzucone. Jeden z nagranych na potrzeby tego projektu utworów, "Keep Passing the Open Windows" został zamieszczony na albumie The Works.W 2002 w Dominion Theatre w Londynie odbyła się premiera musicalu pod tytułem We Will Rock You, opartego na utworach Queen. Muzyka do przedstawienia została napisana przez brytyjskiego komika i pisarza, Bena Eltona we współpracy z Brianem Mayem i Rogerem Taylorem. Producentem był Robert De Niro.Spektakl był wystawiany na całym świecie. Ostatni występ miał się odbyć w 2006, ale na żądanie publiczności anulowano te plany.Premiera musicalu odbyła się w dniu 50-lecia panowania królowej Elżbiety II. W ramach jubileuszu Brian May wykonał na gitarze utwór "God Save the Queen" z dachu Buckingham Palace.W 1998 Queen wydał wspólnie z Electronic Arts grę Queen: The Eye. Ukazała się ona na 5 płytach CD w Europie, Azji i Australii. Jest to gra typu role-playing z akcją osadzoną w bliskiej przyszłości, w której głównym celem jest pokonanie potwora o nazwie Death on Two Legs.Wicedyrektor ds. marketingu w Electronic Arts, Tom Stone, stwierdził, że do momentu wydania Queen: The Eye było tylko kilka przypadków współpracy muzyków z producentami gier, ale żaden nie wykorzystał w takim stopniu mocnych stron obu tych mediów. Pomimo tego, gra okazała się komercyjną porażką. Stworzenie ścieżki dźwiękowej składającej się z utworów Queen (na potrzeby gry zremiksowanych do instrumentalnych wersji) zostało pozytywnie przyjęte, lecz niedopracowana grywalność i nieatrakcyjna oprawa graficzna (proces produkcji gry był tak długi, że grafika w momencie premiery wydawała się już przestarzała) zadecydowały o niskim zainteresowaniu grą.Muzyka Queen jest też obecna w ścieżce dźwiękowej do gry Grand Theft Auto IV wydanej w 2008 roku – utwór "One Vision" można usłyszeć w stacji radiowej Liberty Rock Radio, gdzie didżejem jest Iggy Pop.Utwory Queen można zagrać w serii Guitar Hero. W 2009 udostępniono do ściągnięcia, jako dodatek do Guitar Hero World Tour, zestaw Queen Track Pack, zawierający "We Are the Champions", "Fat Bottomed Girls", a także "C-lebrity" z repertuaru Queen + Paul Rodgers.Queen był wymieniany wśród zespołów mających wpływ na kształtowanie się takich gatunków, jak hard rock, heavy metal, pop rock i rock progresywny. Wielu innych wykonawców muzycznych wskazywało na Queen jako źródło swoich inspiracji. Ponadto wykonawcy utrzymujący, że Queen wywarł na nich istotny wpływ, zaliczani są do różnych gatunków muzycznych, wywodzą się z różnych krajów i różnych pokoleń.Wśród muzyków, którzy powołują się na wpływ muzyki Queen na własną twórczość, znaleźli się między innymi: Anthrax, Ben Folds Five, Blind Guardian, Def Leppard, Extreme, Foo Fighters, Green Day, Guns N' Roses, Helloween, Iron Maiden, Judas Priest, Kansas, Katy Perry, Kurt Cobain, Manic Street Preachers, Metallica, Mika, Radiohead, The Killers, The Smashing Pumpkins, Styx, Van Halen, Yngwie Malmsteen.Metallica nagrała cover utworu "Stone Cold Crazy", który pojawił się najpierw na albumie Rubáiyát: Elektra's 40th Anniversary w 1990 i zdobył nagrodę Grammy w 1991.We wczesnych latach 70. Queen znalazł się wśród zespołów popularyzujących hard rock i przyspieszających jego ewolucję, odcinając się od bluesowych korzeni tego gatunku.Grupa Queen spędziła 1389 tygodni na UK Albums Chart, spychając na pozycję drugą dotychczasowych liderów – zespół The Beatles (1293 tygodnie). Kolejne trzy miejsca zajęli: Elvis Presley (1280 tygodni), U2 (1150 tygodni) oraz Dire Straits (1136 tygodni).Statystyki opublikowane zostały przez wydawnictwo Guiness World Record. Wydawca David Roberts powiedział: Jest to niesamowity wyczyn, biorąc pod uwagę fakt, że kariera Queen na liście jest o wiele krótsza niż The Beatles i Presleya.Poniżej wymieniono albumy i single Queen, które zdobyły pierwsze miejsce na UK Albums Chart oraz UK Singles Chart.Albumy studyjne:W poniższej tabeli zestawiono trasy koncertowe zespołu. Nie uwzględnia ona pojedynczych koncertów (w tym występu na Live Aid z 1985), występów na festiwalach (z wyjątkiem Rock in Rio) itp.
Więcej
Mniej

Zdjęcia Queen (18)


Queen - zdjęcie 1
Queen - zdjęcie 2
Queen - zdjęcie 3
Queen - zdjęcie 4
Queen - zdjęcie 5
Queen - zdjęcie 6
Queen - zdjęcie 7

Więcej

Aktualności o Queen


Brak aktualności dla tego wykonawcy.

Forum Queen


Forum Queen nie ma jeszcze wątków. Zaloguj się i napisz coś!



Emuzyka.pl korzysta z plików cookie. Korzystając z serwisu zgadzasz się na ich przyjmowanie. Czytaj więcej »Akceptuję Politykę plików cookies